ميكنند و سوگند ياد كرده‌اند كه با ما سخن نگويند پس حقتعالى اين آيه را فرستاد پس بلال از براى نماز ظهر اذان گفت و مردم برخاستند و مشغول نماز شدند و بعضى در سجود و بعضى در ركوع بودند و بعضى سؤال ميكردند ناگاه سائلى سؤال كرد پس امير المؤمنين عليه السّلام در ركوع انگشتر خود را به او داد وسائل بر رسول خدا خبر داد كه على عليه السّلام در ركوع اين انگشتر را به من داد حضرت عليه السّلام اين آيه را با آيهء بعد بر خواند و ثعلبى در تفسيرش روايت كرده است كه روزى عباس بر كنار چاه زمزم نشسته بود و حديث نقل ميكرد ناگاه ابى ذر رضى اللَّه عنه حاضر شد و گفت أيها الناس منم ابى ذر غفارى شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به اين دو گوش و الا اگر دروغ بگويم هر دو گوشم كر شود و ديدم به اين دو چشم و الا هر دو كور شود كه ميفرمود على قائد و پيشواى نيكوكاران است و كشندهء كافرانست يارى كرده شده است هر كه او را يارى كند و مخذولست هر كه او را يارى نكند بدرستى كه من نماز كردم در روزى از روزها با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نماز ظهر پس سائلى در مسجد سؤال كرد كسى چيزى به او نداد سائل دست بسوى آسمان بلند كرد و گفت خداوندا گواه باش كه من سؤال كردم در مسجد رسول خدا و كسى چيزى به من نداد و على عليه السّلام در ركوع بود پس اشاره كرد بسوى سائل بانگشت كوچك دست راستش و پيوسته انگشتر را در آن دست ميكرد و سائل آمد و انگشتر را از انگشت آن حضرت گرفت و حضرت رسول نيز در نماز بود آن را مشاهده كرد چون از نماز فارغ شد سر بسوى آسمان بلند كرد و گفت خداوندا برادرم موسى از تو سؤال كرد و گفت پروردگارا سينهء مرا گشاده گردان و آسان گردان براى من كار مرا و بگشا گرهى از زبان من كه بفهمند سخن مرا و بگردان از براى من وزيرى از اهل من كه آن هارون است محكم گردان به آن بازوى مرا و شريك گردان او را در كار من پس دعاى او را مستجاب گردانيدى و به او خطاب كردى كه به زودى محكم گردانم بازوى ترا ببرادر تو و براى شما هر دو سلطنتى و استيلائى بدهم و خداوندا منم محمد پيغمبر تو و برگزيدهء تو پس بگشا براى من سينهء مرا و آسان كن براى من كار مرا و بگردان از براى من وزيرى از اهل من كه او على عليه السّلام است محكم گردان به او پشت مرا ابى ذر گفت هنوز سخن آن حضرت تمام نشده بود كه جبرئيل عليه السّلام نازل شد از جانب خداوند جليل و گفت يا محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بخوان اين آيه را بر آن حضرت خواند و سيوطى بسندهاى بسيار و فخر رازى به دو سند و زمخشرى و بيضاوى و نيشابورى و ابن الطبع و واحدى و سمعانى و بيهقى و نظرى و صاحب مشكاة و مؤلف مصابيح و سائر مفسران و محدثان خاصه و عامه از سدى و مجاهد و حسن بصرى و اعمش و عتبة بن ابى حكم و غالب ابن عبد اللَّه و قيس بن